kondaonet
Brezhoneg
- Eus ar verb kondaoniñ.
Furm verb
kondaonet
- An anv-gwan-verb diwar ar verb kondaoniñ.
- Kaledoni, e bevar genseurt ha Matav a voe kondaonet d'ar galeoù ha biken ne voent gwelet ken. — (Ernest ar Barzhig, Minna ha danevelloù all..., Mouladurioù Hor Yezh, 1988, p. 108.)
- Ar proses a zo great gant barnerien disleal, guerzet d'ar Zaozon, hag ar verc'hez iaouank dous ha didammal a zo kondaonet da veza devet. — (Gabriel Morvan, J.-M. Le Gall, Buez ar Zent, 1913, p. 889.)