kigno

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet diwar kign-, pennrann ar verb kignat, hag an dibenn-ger -o

Furm verb

kigno /ˈkĩɲo/

1. Furm ar verb kignat e trede gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ

Krennlavarioù

• Dalc'h ha me a gigno : an hanter euz ar c'hroc'hen az-po ! — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 317.)

Troidigezhioù

• galleg : (elle)/(il) écorcera ^(fr)
• galleg : (elle)/(il) écorchera ^(fr)