kemere

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar kemer-, pennrann ar verb kemer pe kemerout, hag an dibenn-ger -e

Open book 01.svg Furm verb

kemere /kẽˈmeːre/

  1. Furm ar verb kemer/kemerout e trede gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ
Setu perak e kemere Janed ar Go anezhañ evit ur martolod. — (Abeozen, Pirc'hirin Kala-Goañv, Al Liamm, eil emb. 1986, p. 128.)
Hag an daou vezvier o pignat gant an hent meinek ha digompez a gemere an aer tristañ ma oa er bed. — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 18.)

Stummoù rannyezhel

Gerioù kevrennek

Troidigezhioù