kalv

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Eus galv gant ur c'hemmadur dre galetaat

Open book 01.svg Furm verb

Kemmadur Furm
hep galv
dre vlotaat c'halv
dre c'hwezhañ digemm
dre galetaat kalv
amreizh c'halv

kalv /ˈkalf/

  1. Furm kemmet ar verb gelver e trede gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ.
    • Nann, n’ho kalv ket peurvuiañ da reiñ dezhañ testeni ar gwad. — (Gabriel Morvan, Buez ar Zent, Brest, 1894, p. 293.)
    • Me, priñs a Vreizh-Izel hag ho niz, Kervoura,
      Ho kalv d'en em gannañ ! Dir en avel eta…!
      — (Charlez Gwennou, Santez Trifina, Montroulez, 1899, p. 208.)
  2. Furm kemmet ar verb gelver en eil gour unan an doare-gourc'hemenn.