he fenn
Brezhoneg
Etimologiezh
- Savet diwar an anv-gwan perc'hennañ he hag an anv-kadarn penn.
Furm araogenn
he fenn / eˈf̬ɛnː/
- Ret eo hastañ da[1] lakaat ar memproù-mañ da antren adarre er vatris goude bezañ lakaet ar wreg poaniet war he c'hein ; he fenn hag he c'horf-bras izelaet hag he feskennoù uhelaet, etc. hag esa ober ar gwilioud. — (Joseph Raulin, troet e brezhoneg gant Bouestard de La Touche, Instructions succintes sur les accouchements, Montroulez, 1774, p. 147.)
- — « [...], ur wezenn a zo war he fenn un togad avaloù melen-aour ken kaer ha ken mat ha ma 'z int uhel diouzh an douar ; an holl ne dint ket evit tizhout anezho. » — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 9.)
- He blev du-pod ha fonnus a ra ur gurunenn gaer en-dro d'he fenn. — (Brogarour, Onenn, Gwengamp, 1936, p. 37.)
Notenn
'