ha koulskoude
ha koulskoude
- Ar vuoh-se n'eo ket kovegez ha koulskoude he-devez leuëou kaer. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 276.)
- Ha koulskoude pet ha pet gwech ne voe ket bet huchet warnon : « Bezit en anv Doue war evezh gant ho skritur ! kerkent ha ma welo an dud a veli ho skrapadennoù yar, ne deurvezint ket mont pelloc'h ha regiñ a raint ho paper ». — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 70.)
- An tiad tud-se o doa doan o tispartia diouthan ; ha koulskoude ma viche bet gouezet edo eno, e vichent bet barnet d’ar maro evit beza her c’huzet. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 000.)