goueliet

Brezhoneg

Etimologiezh

Diwar goueli-, pennrann ar verb goueliañ, hag an dibenn-ger -et.

Furm verb

goueliet /ˈɡweljet/

1. Anv-gwan-verb ar verb goueliañ (lidañ) : lidet.
   • Ganto ’vo goueliet er gêr Ginivelez hor Zalver ; — (Gwestell an Nedeleg, gant w:Ivonig Picard.)
2. Anv-gwan-verb ar verb goueliañ (goleiñ gant ur ouel); mouchet
   • En em gavet omp goueliet ha dispartiet diouzh hon mignoned. — (Marjane Satrapi, lakaet e brezhoneg gant Tual Kerrain, Persepolis, Embannadurioù Goater, 2015, p. 6.)

Troidigezhioù

• galleg : 1) fêté ^(fr) , célébré ^(fr) ; 2) voilé ^(fr) ;
• saozneg : 1) celebrated ^(en) ; 2) veiled ^(en) ;
• italianeg : 1) celebrato ^(it) ; 2) velato ^(en) ;