gortozit

Brezhoneg

Etimologiezh

Diwar gortoz hag -it.

Furm verb

gortozit /ˈɡɔr.tos/ verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : gortozet) (displegadur)

1. Furm an doare-gourc'hemenn en eil gour lies:
   • — Gortozit, gortozit, eme eur zoudard, [...]. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 280.)
   • — Gortozit, ma'z ign da velet. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 292.)
   • Gortozit, gortozit ur pennadig [...]. — (Klaoda ar Prad, An teir c'had ; Ar mevel laer, Ti-moulerezh Sant-Gwilherm, Sant-Brieg, 1908, p. 27.)
   • Gortozit, gortozit pabored. Ne bado ket pell ho c'hwitellerezh ganeoc'h bremaik pa'm bezo echu ha pa strako va c'harabinenn. — (Brogarour, Onenn, Gwengamp, 1936, p. 43.)
2. Furm eil gour lies an amzer-vremañ en doare-disklêriañ .