goc'h

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet gant « g- » hag « oc’h ».

Furm verb

goc’h /ˈgɔx/

1. Furm « eo », eus ar verb « bezañ », da respont d'ur goulenn gant n’eo ket (me).

   • N’eo ket me ar mestr ? Goc’h, goc’h, goc’h ! — (Francis Favereau, Grammaire du breton contemporain, 1997, p. 220.)

Pennadoù kar

• gon, gout, geo, gomp, gint.