dimeus

araogenn

dimeus /ˈdĩmːøs/

1. dimeus : eus
   • Ret’ kaout kalon un touseg, lagad-kleiz ur mal-bran,
     An had dimeus ar raden, en noz tantad Sant-Yann. — (Fañch an Uhel, Gwerziou Breiz-Izel 1, An Oriant, 1868, p. 52.)