digoro

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar digor-, pennrann ar verb digeriñ, hag an dibenn-ger -o

Open book 01.svg Furm verb

digoro /diˈɡɔːro/

  1. Furm ar verb digeriñ e trede gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ
Evit her gwelet ker sklaer hag an heol, it d'ar galeoù, d'ar prizon ; esait lakaat ar re a zo eno, en tiez-se, da grial : « Bevet ar Roue ! » Hini ne zigoro e c'henoù. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 151.)
Lavarit dezho krial : « Bevet ar Republik ! » ha ker buan, kement genoù a zo a zigoro hag a youc'ho : « Bevet ar Republik! » — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 151.)

Gerioù kevrennek

Troidigezhioù