dibabet
Galleg
Furm verb
dibabet
- [...], hag an Tadou misionner zo distroet d'ho fareziou, laouen bras da veza bet dibabet gant Doue da gas he gomzou hag he c'hrassou da eur bobl ken din anez-ho. — (Y. P., Mision Elliant, Feiz ha Breiz niv. 70, 1866, p. 140a.)
- En dez-all, eur jardiner en doa dibabet eur rozen eus ar re gaera evit he c'hinnig d'he dad a voa he C'houel antronoz. — (Goulven Morvan, Feiz ha Breiz niv. 79, 1866, p. 210b.)