d'o zro

Brezhoneg

d'o zro

1. • Ur guchenn soudarded, hardishaet o welet hag o klevet o c'habiten, a deuas, d'o zro, d'e gaout, o c'hlezeier en-noazh ganto ha savet a-zioc'h e benn. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 137.)
   • Met emañ bremañ an dud o klask tu d'en em zizober diouzh al lazherien-se, ken stank ma 'z int deut d'o zro da vezañ ur c'hastiz hag ur walenn. — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 92.)