broc'hañ

Gwelet ivez : brochañ

Brezhoneg

Etimologiezh

Eus broc'h hag -añ.

Verb

Kemmadur	Furm
hep	broc'hañ
dre vlotaat	vroc'hañ
amreizh	vroc'hañ

broc'hañ /Distagadur ?/

1. → Termenadur da glokaat (Ouzhpennañ)
   • Soñjal a ran ez eo broc'het abalamour da se. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 67.)

Troidigezhioù

• galleg : se fâcher ^(fr) , se brouiller ^(fr) , s'irriter ^(fr) , se vexer, se froisser, bouder (hervez troidigezh J. Gros e-unan)