tenn
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
| Sellet e vez ouzh ar bajenn pe ar gevrenn-mañ evel un divraz da glokaat e brezhoneg. Mar gouezit tra pe dra diwar-benn danvez ar pennad e c'hellit lakaat ho kouiziegezh da dalvezout dre gemmañ ar bajenn-mañ diouzhtu goude klikañ war al liamm « kemmañ ». |
Etimologiezh
- → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)
- (Furm verb) Savet diwar tenn-, pennrann ar verb tennañ, hep dibenn-ger.
Anv-gwan
| Derez | Furm |
| Derez-plaen | tenn |
| Derez-uheloc'h | tennoc'h |
| Derez-uhelañ | tennañ |
| Derez-estlammiñ | tennat |
tenn /ˈtɛnː/
Deveradoù
Troidigezhioù
Anv-kadarn 1
tenn /ˈtɛnː/ benel (liester tennoù)
- Loened-tenn a zo sterniet a-gevret ouzh ur c'harr, un arar...
- kas an denn: labourat gant un denn-kezeg
- Ar merc'hed eus du-mañ a gas an denn koulz hag ar baotred. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 514.)
- Disac'hañ an denn : en em dennañ eus ur blegenn fall.
- Ar Vretoned a vez kontet warne da zisac’hañ an denn. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 514.)
Troioù-lavar
Troidigezhioù
Anv-kadarn 2
tenn /ˈtɛnː/ gourel (liester tennoù)
- Taol (fuzuilh).
- Ne soubljont o fennoù na dirak gourdrouzoù, na dirak krizder, na dirak tennoù ar Republikaned. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 127.)
- Ur manac'h yaouank-flamm, hag a yoa o chom er penn pellañ eus ar gouent, a zihunas o klevet an tennoù fuzuilh kentañ. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 38.)
- krozal, strakal, a ra an tenn(où)
- An tenn a grozas. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 2, Brest, 1878, eil emb. Al Liamm 1977, p. 142.)
- An tennoù raktal da strakal gant ar flamm. — (Erwan ar Moal, Pipi Gonto, Kemper, 1902, 1908, 1925, p. 161.)
- tennañ un tenn
- ... pemp tenn a voe tennet en un taol. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 2, Brest, 1878, eil emb. Al Liamm 1977, p. 143.)
Troidigezhioù
Furm verb
| Kemmadur | Furm |
| hep | tenn |
| dre vlotaat | denn |
| dre c'hwezhañ | zenn |
| dre galetaat | digemm |
| amreizh | digemm |
tenn /ˈtɛnː/
- Furm ar verb tennañ e trede gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ.
- Neuze eus e c'hodell e tenn ur vouestl arc'hant. — (Frañsez-Vari Klec'h, Hunvre ann Duk a Vreiz, Iann Pevare, e-barzh Bleuniou-Breiz, Th. Clairet, Kemperle, 1862, p. 202.)
- Paotr ar c'hezeg a denn tennoù gant e skourjez. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 34.)
- Furm ar verb tennañ en eil gour unan an doare-gourc'hemenn.
- Kemener, kemenerig,
Tenn da fri 'maez un tammig ! — (Ar C'horred, er Barzhaz Breizh.)
- Kemener, kemenerig,