teñval

Brezhoneg

Etimologiezh

(1499) Meneget er C'hatolikon (teffoal).^[1]

Kar eo d'ar ger temel en heniwerzhoneg aet da teimheal en iwerzhoneg, « teñvalijenn » (ar gerioù tywyll e kembraeg ha tewl en kerneveureg a zo bet savet en un doare disheñvel-rik). Deuet e vefe eus ar ger keltiek *tem-elo-, deveret eus ar wrizienn TEM a gaver er gerioù तमस् (tamas) « teñvalijenn » ha तमिस्र (tamisra) « teñval » e sañskriteg, tenebras (evit *tem-es-rai) e latin, tem-en en heniwerzhoneg, tĭm-ĭn-ŭ « teñval » (eus tĭm-a « teñvalijenn » en henslaveg, dëm-ar en henuhelalamaneg ha dämm-er-ung en alamaneg « peuznoz », h.a.^[2]

Anv-gwan

Derez	Furm
Derez-plaen	teñval
Derez-uheloc'h	teñvaloc'h
Derez-uhelañ	teñvalañ
Derez-estlammiñ	teñvalat

teñval /ˈtẽːval/

1. Goulaouet en un doare dister.
   • Ne oa na sklaer na teñval. — (TBP.)
2. bezañ teñval penn un den

   Ha c'hwi zo teñval ho penn hag enkrezet ho kalon! BUSE 376

3. Bezañ teñval da ub d'ober udb
   • Arru eo teñval din da skrivañ. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 516.)
4. Un dra a denn d'an du.
5. Boud (diwar-benn un trouz).
6. Diaes da gompren, da veizañ.
7. en teñval

Stummoù all

teñwel

Gerioù kevrennek

• teñval-bras
• teñval-dall
• teñval-du

• teñvalglev
• teñvalglevet
• teñval-sac'h

Deveradoù

• teñvalaat
• teñvaladenn
• teñvaladur
• teñvalded

• teñvalder
• teñvalien
• teñvalijenn
• teñvalus

Troioù-lavar

• bezañ teñval e skouarn

Troidigezhioù

• galleg : sombre ^(fr) , obscur ^(fr)
• kembraeg : tywyll ^(cy)

• kerneveureg : tewl ^(kw)
• saozneg : dark ^(en)

Daveoù

Roll an daveoù :

• ^[1] : Ar c'hCatholicon
• ^[2] : Lexique Étymologique des termes les plus usuels du Breton Moderne, p. 264.