talvoudus
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
Anv-gwan
| Derez | Furm |
| Derez-plaen | talvoudus |
| Derez-uheloc'h | talvoudusoc'h |
| Derez-uhelañ | talvoudusañ |
| Derez-estlammiñ | talvoudusat |
talvoudus /talˈvuːdys/
- (Diwar-benn un dra) : Dezhañ talvoudegezh.
- Talvoudus ha plijus-tre eo ar pennad a ra meneg eus ar gourenoù e Pleiben ha, setu perak, eo bet falvezet ganin hel lakaat amañ war e hed, petra bennak ma vo kavet hirik-mat marteze : [...]. — (Yeun ar Gow, E Skeud Tour Bras Sant Jermen, 1955, eil emb. Al Liamm, 1978, p. 33.)
- Talvoudus da un den.
- Sell amañ c'hoazh teir c'hraoñenn [...] hag a c'hallo bezañ talvoudus dit. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 237.)
- Sell aze un taol skoaz hag a zo talvoudus din-me. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 214.)
- – [...] Gwelloc'h din mont da sellout em levrioù bete-goût e kavfen un dra bennak talvoudus dimp. — (J.K. Rowling, lakaet e brezhoneg gant Mark Kerrain, Harry Potter ha Maen ar Furien, An Amzer embanner, 2012, p. 279.)
- (Diwar-benn un den) : A galite, a c'hall degas traoù dre e varregezhioù.
- Un den talvoudus e vo da gaout ur sell nevez war hor c'hevredigezh. — (?, p. ?.)
