stribourzh

Brezhoneg

Etimologiezh

Eus ar ger nederlandek stierboord (adstumm eus stuurboord) savet gant stuur, ar « stur », ha boord, ar « bourzh », eleze « bourzh ar stur ». Evit gwir e veze staget ar stur ouzh stribourzh ar vag gwezhall.

Anv-kadarn

babourzh /ˈstriː.burs/ hollek gourel

1. Kostez dehoù ur vag pa seller ouzh ar staon.

   • Ha setu an dolzenn ramz anezhi o loc'hañ gorrek, dre gaer, dre he fenn a-raok, halet gant ar fun, war stribourzh.^[1]
   • Al lestr a oa evel beuzet en e vabourzh hag en e stribourzh.^[2]

Stummoù all

tribourzh

• Aet er-maez eus ar pleg-mor, e talc'has ar vatimant da vont etrezek ar c'hornôg, o lezel war dribourzh Kemenez, Molenez ha pelloc'h Eusa.^[3]

Gerioù enepster

• babourzh

Deveradoù

• stribourzhad

Troidigezhioù

alamaneg : Steuerbord (de) esperanteg : tribordo (eo) galleg : tribord (fr) japaneg : 右舷 (ja) (ugen) koreaneg : 우현 (ko) (uhyeon) nederlandeg : stuurboord (nl)

norvegeg : styrbord (no) poloneg : sterburta (pl) portugaleg : boreste (pt) , estibordo (pt) rusianeg : штирборт (ru) , правый борт (ru) saozneg : starboard (en) spagnoleg : estribor (es)

Daveoù

Roll an daveoù :

• ^[1] : Youenn Drezen, Skol-louarn Veig Trebern, levrenn I, Al Liamm, 1972, p. 151.
• ^[2] : A. Troude, Nouveau dictionnaire pratique français & breton du dialecte de Léon, Brest, 1869, p. 84.
• ^[3] : Ernest ar Barzhig, Minna ha danevelloù all, Hor Yezh, 1988, p. 94.