stêr
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Amprestet digant ar galleg kozh (estier).
Anv-kadarn
stêr /ˈstɛːr/ benel (liester stêri, stêrioù)
- Red-dour naturel a gas e zour dre e naoz eus ar vammenn, d'ar stêr vrasoc'h.
- Dinec’h e oant diwar-benn madoù ar bed kerkoulz ha diwar-benn o oad a gerzhe, a-zoug e gamm, ker goustadik hag ar stêr vihan e-touez bleuñv ar prad. — (Yann ar Floc'h, Koñchennoù eus bro ar Stêr Aon, Kemper, 1950, p. 55.)
- Yann hag Onenn a ya d'ober ur valeadenn a-hed ar stêr Elorn. — (Brogarour, Onenn, 1936, p. 55.)
- Brec'h, kanol strizh a zegas an dour mor d'ar paludoù holen.
- <skouer>.
Gerioù heñvelster
Gerioù kevrennek
Troidigezhioù
red-dour naturel (1)
|
|
kanol (2)
Gwelet ivez
- Ar pennad « stêr » e-barzh Wikipedia
