seul

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Taolenn

Brezhoneg

WikiLettreMini.svg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Open book 01.svg Anv-kadarn

Seul ur plac'h. (1)
Ur votez seul uhel. (2)

seul /ˈsøːl/ gourel (liester seulioù)

  1. Rann a-dreñv troad an den pe ar marmouz.
    • Pa welez ur c’hi o tont betek da seulioù az pez aon, — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 462.)
    • Dal, kemer ur banne evit ma savi gwelloc'h da seulioù. — (Klaoda ar Prad, An teir c'had ; Ar mevel laer, Ti-moulerezh Sant-Gwilherm, Sant-Brieg, 1908, p. 3.)
  2. Lodenn eus ar votez dindan seul an troad.
    • Ne glever [...] nemet trouz seulioù botoù o sankañ en douar bouk.— (Brogarour, Onenn, Gwengamp, 1936, p. 85.)

Troidigezhioù

rann a-dreñv an troad (1)

lodenn eus ar votez dindan seul an troad (2)

Open book 01.svg Adverb

seul /ˈsøːl/

  1. → Termenadur da glokaat (Ouzhpennañ)
    • Seul abretoc'h, seul welloc'h.
    • Seul dostoc'h, seul dommoc'h.
  2. seul vui
Notenn
  • Kemmadur dre vlotaat goude « seul ».

Troidigezhioù

Ostilhoù personel
Esaouennoù anv

Adstummoù
Oberoù
Merdeiñ
Boest ostilhoù
Yezhoù all