santel

Brezhoneg

Etimologiezh

Ger savet gant sant hag -el.

Anv-gwan

derez-plaen	santel
derez-uheloc'h	santeloc'h
derez-uhelañ	santelañ
derez-estlammiñ	santelat

santel /ˈsãn.tɛl/

1. Evel ur sant.

   Un den santel: ur sant.

   Un tad santel: un tad evel ur sant.

   An Tad Santel: titl roet d'ar pab gant ar Gatoliked.

   Hor mamm Santel an Iliz: titl roet d'an Iliz gant ar Gatoliked.

   An daol santel: al lec'h ma vez komuniet en un iliz katolik.

2. lec'h santel

   Bet e oant en kalz a lec’hioù santel, o pediñ Doue hag e vamm da reiñ dezhe ur bugel, paotr pe blac’h, ha ne ouient ket petra da ober. KAB 1/275

Deveradoù

disantel disantelezh disantel

santelaat santeladur santelañ

santelaus santelezh

santelezhadur santelezhañ

Gerioù kar dre o ster

• sant
• santez

Troidigezhioù

alamaneg : heilig (de) esperanteg : sankta (eo) faeroeg : heilagur (fo) , halgur (fo) frizeg : hillich (fy) galleg : saint (fr) gresianeg : άγιος (el) hensaozneg : halig (ang) ido : santa (io) islandeg : heilagur (is) katalaneg : sagrat (ca) , sant (ca)

latin : sacer (la) , sacratus (la) , sanctus (la) nederlandeg : gewijd (nl) , heilig (nl) , geheiligd (nl) , sacraal (nl) papiamento : dibino (pap) , sagrado (pap) , santo (pap) , santu (pap) poloneg : święty (pl) portugaleg : sacro (pt) , sagrado (pt) , santo (pt) saozneg : holy (en) , sacred (en) spagnoleg : santo (es) , sagrado (es) sranan : santa (srn) svedeg : helig (sv) turkeg : kutsal (tr)

Furm verb

santel

1. Pennrann ar verb santelañ.