prenañ
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Savet diwar pren.
- Kavet en krennvrezhoneg (prenaff).
- Da geñveriañ gant ar verboù prynu en kembraeg, prena en kerneveureg.
Verb
prenañ /ˈpreː.nã/ verb kreñv eeun (displegadur)
- Dont da gaout, akuizitañ (un dra bennak) en eskemm arc'hant.
- An hanter kant lur-se n’int ket din. Roet int bet din, er beure-mañ, evit mont d’ar bourk, da baeañ, e ti ar Saliou, ar sukr, ar c’hafe, ar chikore o deus prenet ar merc'hed e-pad ar miz diwezhañ. — (Jakez Riou, An ti satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 103.)
- E-leizh an ti a oa a dud : merc’hed deuet da brenañ sukr, holen, kafe pe un dra bennak all. — (Jakez Riou, An ti satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 22.)
Stumm all
Gerioù enepster
Deveradoù
Troioù-lavar
- prenañ un davañjer nevez : bezañ dougerez
Troidigezhioù
|
|