padus

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Taolenn 1 Brezhoneg 1.1 Etimologiezh 1.2 Anv-gwan 1.2.1 Gerioù enepster 1.2.2 Deveradoù 1.2.3 Troidigezhioù 1.3 Daveoù

Brezhoneg

Etimologiezh

(1499)^[1] Eus ar c'hrennvrezhoneg padus^[2], ger savet diwar ar verb « padout » hag al lostger « -us ».

Anv-gwan

padus

1. A bad.

   An diorren padus.

2. A bad re.

   Hir ha padus.

   Kaoz an arabaduz
   A zo hir ha padus. Krennlavar.

   Gwrac'h klemmus, gwrac'h padus. Krennlavar.

3. Diwar-benn delioù ar gwez : ha ne gouezhont ket d'an diskar-amzer.

   Delioù padus.

Gerioù enepster

• dibad
• kouezhapl^[3] (3)

Deveradoù

• hirbadus
• padusted
• paduster
• peurbadus

Troidigezhioù

a bad (1)

• galleg : durable ^(fr)*

diwar-benn an delioù (3)

• galleg : persistant ^(fr)*

Daveoù

Roll an daveoù :

• ^[1] : GIAB, Geriadur istorel ar brezhoneg
• ^[2] : CATH, Ar c'hCatholicon
• ^[3] : Geriadur ar skiantoù rik, Kreizenn ar geriaouiñ (lennet d'an 13 Du 2007) → mont da welet an oberenn-se