pad
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
Furm verb
| Kemmadur | Furm |
| hep | pad |
| dre vlotaat | bad |
| amreizh | digemm |
pad /ˈpɑːt/
- Furm ar verb padout e trede gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ
- Kemerit skouer dioutañ, ha mar oc’h eus ur boan pe eur c’hleñved hag a bad meur a viz pe meur a vloaz zo [...] — (Gabriel Morvan, Buez ar Zent, Brest, 1894, p. 508.)
- Evel a lavarer a zo gwir, tenna hep lakaat, nebeut e pad. — (Gabriel Milin, Gwechall-goz e oa…, Kemper, 1924, p. 6.)
- Eman an Ankoù o c'hoari en-dro deomp ; mont a raimp gantan ma pad an traoù. — (Jakez Riou, Lizer an hini maro, Emgleo Sant Iltud, 1925, p. 3.)
- Furm ar verb padout en eil gour unan an doare-gourc'hemenn.
- <skouer.>