oar
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)
Furm verb 1
oar /ˈwɑ:r/
- Furm kemmet « goar », eus ar verb « gouzout ».
- Ne oar ket petra ober.
- Me a oar piv out.
- Me a oar petra on. — (Troude ha Milin, Labous ar wirionez, Skridoù Breizh, 1950, p. 112 .)
- Ar vartoloded a oar en em lardañ. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 3, p. 24.)
- Bremañ e oar ar wirionez.
Troidigezhioù
- saozneg : know, knows (en)
- galleg : sait, sais (fr)
Furm verb 2
oar /ˈwɑ:r/
- Furm dic'hour ar verb « bezañ » en amzer-vremañ, gwelout « eur ».
- Diaes e kavan kenañ gwelet pegen dizoare ez oar bet en ho keñver. — (Yann-Vari Perrot, An aotrou Kerlaban, Brest, 1923, p. 8.)
- N'oar ket fur a-walc'h dre amañ, 'm eus aon. — (Yann-Vari Perrot, An aotrou Kerlaban, Brest, 1923, p. 22.)
- Krog e oar da dapout toulladoù brizhilli. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 1, p. 84.)
- Amañ e oar mac'homet gant al labour. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 298.)
- Krog e oar da ziboullañ kokouz plat. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 291.)
- Krog ‘oar da goataat an ti. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 3, p. 201.)
- E oar o klask kas Fañch d'ar baradoz ha ne oa ket falloc'h evitañ war an douar. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 1, p. 92.)