neuñviñ

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Taolenn

Brezhoneg

Ur vaouez o neuñviñ

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Eus ar ger krennvrezhoneg neuff, kar d'ar gerioù nawf « neuñverezh » e kembraeg, snám « neuñviñ » snám-im « neuñvan », snámhain en iwerzhoneg ha snàmh e skoseg, dezho ar memes ster ; eus ur ger keltiek *snā-ō eta, eus ar wrizienn SNĀ, a gaver er gerioù स्नाति (snā-ti) « kouronkañ a ra » e sañskriteg, νά-ειν (náein) « gouelediñ », nā-re e latin[1].

Open book 01.svg Verb

neuñviñ /ˈnœ̃ː.vĩ/ verb gwan (displegadur)

  1. Fiñval en dour dre lusk lodennoù 'zo eus ar c'horf, hep stekiñ ouzh ar strad.
    • Neuñviñ mat a oar al louarn. — (Tad Medar, An tri aotrou, Brest, 1981, p. 111.)

Stummoù all

neuial, neuñvial, neuiñ

Deveradoù

Troidigezhioù

Books-aj.svg aj ashton 01.png Daveoù

Roll an daveoù :