naer
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Un naer (anakonda).
Etimologiezh
- Diouzh ar c'hrennvrezhoneg azr, furm distreset *nazr. Da dostaat ouzh ar c'herneveureg nader, ar c'hembraeg neidr, an anv-gwan deveret henvrezhonek el liester natr-ol-ion, « eus naer », an iwerzhoneg nathir, a glot marteze gant al latin nātrix, « [naer] neuierez », ha sur a-walc'h gant ar ger germanek en deus roet ar goteg nadr-s, an angl-ha-saozneg adder hag an alamaneg natter, « naer-wiber ».[1]
Anv-kadarn
naer /ˈnaɛr/ pe /ˈnɛːr/ benel, (liester naered /?/, naeron /?/).
- Skrampvil hep pavioù, vic'haner (ral a wezh vibevc'haner).
- Dindan an delioù zo naered.[2]
Deveradoù
Troidigezhioù
|
|
Daveoù
Roll an daveoù :
- [1] : LEBM, Lexique Étymologique des termes les plus usuels du Breton Moderne
- [2] : Filhorez an Aotrou Gwesklen, in BRBZ, Barzhaz Breizh