naer
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Un naer (anakonda).
Etimologiezh
- Diouzh ar c'hrennvrezhoneg azr, furm distreset *nazr. Da dostaat ouzh ar c'herneveureg nader, ar c'hembraeg neidr, an anv-gwan deveret henvrezhonek el liester natr-ol-ion, « eus naer », an iwerzhoneg nathir, a glot marteze gant al latin nātrix, « [naer] neuierez », ha sur a-walc'h gant ar ger germanek en deus roet ar goteg nadr-s, an hensaozneg adder hag an alamaneg natter, « naer-wiber ».[1]
Anv-kadarn
naer /ˈnaɛr/ pe /ˈnɛːr/ benel (liester naered, naeron).
- Skrampvil hep pavioù, vic'haner (ral a wezh vibevc'haner).
- Dindan an delioù zo naered. — (Filhorez an Aotrou Gwesklen, er Barzhaz Breizh.)
- Lonkañ a ra kement loenig a gav : logod, gozed, tousegi, naered, amprevaned, c'hwiled ha kement zo. — (Tad Medar, An tri aotrou, Brest, 1981, p. 111.)
Deveradoù
Troidigezhioù
|
|
Gwelet ivez
- Ar pennad « naer » e-barzh Wikipedia

Daveoù
Roll an daveoù :