mik

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

WikiLettreMini.svg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Marteze eus migañ, heñvelster ouzh mougañ

Open book 01.svg Adverb

mik /mik/

  1. marv, divuhez, difiñv
    Bezañ astennet mik
    Bezañ mik e galon
  2. Didrouz
    Chom mik.
    Ar mor zo mik
  3. tre; penn-da-benn; lip-ha-lip
    chom a-sav mik, koll e benn mik, kousket mik, lazhañ mik, mervel mik, tevel mik
  4. war-lerc'h un anv-gwan
    heñvel-mik
    dall-mik
    lazhet-mik
    marv-mik
    mezv-mik

Troidigezhioù


Open book 01.svg Estlammadell

mik ! /ˈmikː/

  1. Estlammadenn distaget evit lakaat unan bennak da devel.
    • <Skouer>.

Gerioù heñvelster

Troidigezhioù


Open book 01.svg Anv-kadarn

mik /ˈmikː/

  1. Na lavaret na grik na mik : na lavaret ger ebet.
    • En iliz ne lavar den ebet na grik na mik. — (Tad Medar, An tri aotrou, Brest, 1981, p. 97.)