micher

Brezhoneg

Etimologiezh

(1499) Mecher e krennvrezhoneg^[1], eus ar ger mestier (« micher ») e galleg kozh (aet ar son [tj] gallek da vezañ [ʃ] e brezhoneg)^[2].

Anv-kadarn

micher /ˈmi.ʃːɛr/ benel (liester micherioù)

1. Kement labour a ro tro da c'hounit e vuhez.
   • E vicher eo dastum truilhoù, dastum pilhoù ha gwerzhañ stoub. Setu perak e vez graet anezhañ ar pilhaouer pe ar stoupaer. — (Tad Medar, An tri aotrou, Brest, 1981, p. 108.)

Deveradoù

advichereladur a vicher etremicherel mestr-micherour micheraj micher-dorn micherel

micherelaat micherelaet michereladur michereg micherek micherelezh micherelour

micherelouriezh micherelouriezhel michererezh micheriad micherour micherour-douar micherourel

micherouriezh micher-spered red-micher sokiomicherel sokiomichereg sokiomicherek tro-vicher

Troidigezhioù

alamaneg : Beruf (de) esperanteg : profesio (eo)

galleg : métier (fr) , profession (fr) saozneg : profession (en)

Daveoù

Roll an daveoù :

• ^[1] : Ar c'hCatholicon
• ^[2] : Lexique Étymologique des termes les plus usuels du Breton Moderne, p.197, 202.