merenn
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- (Anv-kadarn) (1499) Merēn e krennvrezhoneg[1]. Amprestet digant al latin : merenda[2].
- (Furm verb) Savet diwar « merenn- », pennrann ar verb « merennañ », hep dibenn-ger.
Anv-kadarn
merenn /ˈmeːrɛn/ benel (liester : merennoù)
- Pred kreisteiz.
- Mont a reomp bremañ da zebriñ hor merenn [...]. — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 36.)
Deveradoù
Troidigezhioù
Furm verb
merenn /ˈmeːrɛn/
- Furm ar verb merennañ e trede gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ.
- Furm ar verb merennañ en eil gour unan an doare-gourc'hemenn.
Daveoù
Roll an daveoù :