merc'h
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Meneget er C'hatolikon (merch).
- Da geñveriañ gant ar gerioù merch en kembraeg, myrgh en kerneveureg.
Anv-kadarn
merc'h benel, liester merc'hed
- bugel ur vamm hag un tad ha n'eo ket ur mab
-
- Ur verc'h en doa, oadet a driwech vloaz, hag a oa ur plac'h kaer ha koant. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl 3, Al Liamm, 1988, p. 25.)
- Ne c’hellan ket dimeziñ d’ho merc’h, EZM 75
- N’en devoa ket ezhomm d’ober trouz d’e verc’h abalamour ma oa dimezet d’ur pilhaouer, TBP 2/550
- ma merc'h
-
- plac'h
Deveradoù
Gerioù kevrennek
Troidigezhioù
Furm anv-kadarn
- Furm kozh lies an anv-kadarn marc'h.
- <skouer>.