marc'h

Brezhoneg

Etimologiezh

Deveret eus ar ger henvrezhonek march ha kavet er C'hatolikon ivez.

Da geñveriañ gant ar gerioù march en kembraeg, margh en kerneveureg ha marcos en galianeg.

Ur marc'h gwenn.

Anv-kadarn

marc'h /ˈmarx/ gourel (liester mirc'hi, merc'h, mirc'hed)

1. (Loenoniezh) Par ar gazeg eo ar marc'h.
   • Eur marc'h en devoa Marc'h, roue Poulmarc'h, [...]. — (Yann ar Floc'h, KOÑCHENNOU Eus BRO ar STER AON, Kemper, 1950, p. 39.)
   • Hemañ, 'vat a zo kafe marc'h. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 340.)
   • Ken ho po Marc'h ar Bed en ho marchosi, n'hallfet ket lâret ho po ur marc'h kaer. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl 2, Al Liamm, 1985, p. 149.)

Deveradoù

• divarc'hañ
• marc'ha
• marc'hañ
• marc'heg
• marc'hegañ

• marc'heger
• marc'hegerezh
• marc'hegezh
• marc'hegiezh
• marc'hekaat

• marc'hekadenn
• marc'hekaer
• marc'hus

Gerioù kevrennek

• den marc'h
• houarn marc'h
• kreñv-marc'h
• Marc'h Askellek
• marc'h-avel
• marc'h-blein
• marc'h-dibr

• marc'h-dor
• marc'h-du
• marc'h-houarn
• marc'h kalloc'h
• marc'h-kañv
• marc'h-koad
• marc'h-levr

• marc'h-livañ
• marc'h-loaioù
• marc'h-mor
• marc'h-nerzh
• marc'h-plouz
• marc'h-raden
• marc'h-samm

• marc'h-tan
• marc'h-tenn
• marc'h-treut
• marc'hva
• marc'hvran
• morvarc'h

Troioù-lavar

• Hennezh en devez c'hoant da gaout ar marc'h hag an arc'hant. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 340.)

Troiennoù keñveriañ

• bezañ kreñv evel ur 'marc'h
• debriñ evel ur marc'h : debriñ kalz, buan, en un doare lous ; Gwelout : debriñ evel ur porc'hell

Troidigezhioù

• alamaneg : Pferd ^(de)
• esperanteg : ĉevalo ^(eo)
• finneg : hevonen ^(fi)
• galleg : cheval ^(fr)

• kembraeg : march ^(cy)
• kerneveureg : margh ^(kw)
• saozneg : horse ^(en)
• turkeg : at ^(tr)

Gwelet ivez

• Ar pennad « marc'h » e-barzh Wikipedia
• kazeg, eal, ebeul