marc'h

Brezhoneg

Etimologiezh

Deveret eus ar ger henvrezhonek march ha kavet er C'hatolikon ivez.

Da geñveriañ gant ar gerioù march en kembraeg, margh en kerneveureg ha marcos en galianeg.

Ur marc'h gwenn.

Anv-kadarn

marc'h /ˈmarx/ gourel (liester mirc'hi, merc'h, mirc'hed)

1. (Loenoniezh) Par ar gazeg eo ar marc'h.
   • Bezañ kreñv evel ur marc'h.
   • Debriñ evel ur marc'h : debriñ kalz, buan, en un doare lous. Gwelout: Debriñ evel ur porc'hell.
   • Hemañ 'vat a zo kafe marc'h. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 340.)
   • Ken ho po Marc’h ar Bed en ho marchosi, n’hallfet ket lâret ho po ur marc’h kaer. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl 2, Al Liamm, 1985, p. 149.)

Deveradoù

divarc'hañ marc'ha marc'hañ marc'heg marc'hegañ

marc'heger marc'hegerezh marc'hegezh marc'hegiezh marc'hekaat

marc'hekadenn marc'hekaer marc'hus

Gerioù kevrennek

den marc'h houarn marc'h kreñv-marc'h Marc'h Askellek marc'h-avel marc'h-blein marc'h-dibr

marc'h-dor marc'h-du marc’h-houarn marc'h kalloc'h marc'h-kañv marc'h-koad marc'h-levr

marc'h-livañ marc'h-loaioù marc'h-mor marc'h-nerzh marc'h-plouz marc'h-raden marc'h-samm

marc'h-tan marc'h-tenn marc'h-treut marc'hva marc'hvran morvarc'h

Troioù-lavar

• Hennezh en devez c'hoant da gaout ar marc'h hag an arc'hant. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 340.)

Troidigezhioù

alamaneg : Pferd (de) esperanteg : ĉevalo (eo) finneg : hevonen (fi) galleg : cheval (fr)

kembraeg : march (cy) kerneveureg : margh (kw) saozneg : horse (en) turkeg : at (tr)

Gwelet ivez

• Ar pennad « marc'h » e-barzh Wikipedia
• kazeg, eal, ebeul