mandarin

Brezhoneg

Etimologiezh

Eus ar ger sañskritek मन्त्र mantra (« ali », « kuzul », « mantra ») en deus roet ar ger sañskritek मन्त्रिन्, mantrin (« ministr, kuzulier »). Pa voe aloubet India gant Portugaliz e tivroas ur c'halz eus al lenneien-se, ar v/mantrin-ed, da Sina ma voent lakaet da gargidi uhel er velestradurezh en abeg d'o ouziegezh. Deuet eo o anv da vezañ mantarî e malteg, mandarim e portugaleg, ha mandarin e galleg a-raok dont da vezañ ur ger brezhonek.

Profet e veze frouezh d'ar gargidi uhel-se, ha graet e voe « mandarin » eus ar frouezh-se diwar anv ar vandarined.

Anv-kadarn 1

Mandarin

mandarin /mãn.ˈdɑː.rin/ strollder, unanderenn mandarinenn

1. Gwez o anv spesad Citrus reticulata.

   <skouer>.

2. Frouezh ar gwez-se.

   <skouer>.

Gerioù kevrennek

• gwez-mandarin

Troidigezhioù

gwez

galleg : mandariniers (fr)

saozneg : Mandarin oranges (en)

frouezh

alamaneg : Mandarinen (de) bulgareg : мандарине (bg) esperanteg : mandarinoj (eo) galleg : mandarine (fr) finneg : mandariinit (fi)

nederlandeg : mandarijnen (nl) rusianeg : мандарини (ru) saozneg : tangerines (en) , mandarins (en) spagnoleg : mandarinas (es) svedeg : mandariner (sv) turkeg : mandalinalar (tr)

Anv-kadarn 2

Poltred Jiang Shunfu (1453–1504), ur mandarin eus an dierniezh Ming (1368–1644). An div c'haran war e vruched a zikouez e renk en urzhaz ar vandarined.

mandarin /mãn.ˈdɑː.rin/ gourel, liester mandarined

1. Uheliad eus Impalaerezh Sina.

   <skouer>

Deveradoù

• mandarineg