lezenn

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

WikiLettreMini.svg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

(Anv-kadarn 1) (1499) Laesen er C'hatolikon[1]. Deveret eus un amprestadenn digant ar galleg kozh leis, memes ster.[2]
(Anv-kadarn 2) Deveret eus « lez », amprestet digant ar galleg kozh lez (« ribl ») a gaver bremañ e-giz adverb en anvioù-lec'h (« tost »), eus ar ger latin latus.[3]

Open book 01.svg Anv-kadarn 1

lezenn /ˈleː.zɛn/ benel (liester lezennoù)

  1. Reolenn, pe hollad reolennoù, a ranker sentiñ outi, embannet gant uhelañ pennadurezh ur Stad hag a aotre pe a zifenn traoù.
    • Par eo an holl dirak al lezenn ha gwir o deus da vezañ diwallet ganti. — (Diskleriadur hollvedel gwirioù mab-den (1948), mellad 7.)
    • Hervez lezennoù ar vro, ar roue kozh, pa ne veze ket a baotred, a veze ret dezhañ ober tri goulenn ouzh e zanvez mab-kaer [...]. — (Ivon Krog, Eur Zac'had Marvailhou, Kemper, 1924, p. 10.)
    • ... : hogen, al lezennoù-se a yoa a-enep lezenn Doue, a-enep lezenn an Iliz, ha zoken a-enep lealded lezennoù ar bed. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 11.)

Deveradoù

Krennlavarioù

  • Kig ha kroc'hen
    A vez skrapet gant paotred al lezenn.
    — (Jarl Priel, Amañ hag Ahont, Al Liamm, 1957, p. 252.)

Troidigezhioù

Open book 01.svg Anv-kadarn 2

lezenn /ˈleːzɛn/ benel (liester lezennoù)

  1. Rann eus un dachenn douar, ur vro, hag all zo war an harzoù anezhañ
    • War lezenn an hent delioù an drein hag ar raden a oa goloet gant un troc'had poultr gwenn. — (Ronan Huon, AR GWENNILI-MOR, Al Liamm niv. 77, Du-Kerzu 1959, p. 408.)

Troidigezhioù

Books-aj.svg aj ashton 01.png Daveoù

Roll an daveoù :