lenner
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Al lenner, livadur gant Claude Monet. (1)
Etimologiezh
- (Anv-kadarn) Savet diwar « lenn- », pennrann ar verb « lenn », hag al lostger « -er ».
- (Furm verb) Savet diwar « lenn- », pennrann ar verb « lenn », hag an dibenn-ger « -er ».
Anv-kadarn 1
| Unander | Liester | |
|---|---|---|
| Gourel | lenner /ˈlɛnː.ɛr/ |
lennerien /lɛ.ˈnɛ.rjɛn/ |
| Benel | lennerez /lɛ.ˈneː.res/ |
lennerezed /le.ne.ˈreː.zet/ |
lenner /ˈlɛnː.ɛr/ gourel (liester lennerien, lennerion)
- Den a lenn.
- Evit roiñ d'al lenner un tammig anaoudegezh eus doareoù al lec'h ma'z on genidik [...]. — (Yeun ar Gow, E skeud tour bras Sant-Jermen, 1955, eil emb. Al Liamm, 1978, p. 53.)
- Goude adwelout an droidigezh-mañ, ur wech ouzhpenn, diwar an testennoù diwezhañ-embannet eus ar Reolenn, e kredomp kinnig al labour-mañ d'al lennerion [...]. — (Sant Benead - Reolenn ar venec'h, Studi hag Ober, 1974, p. I.)
Troidigezhioù
|
Anv-kadarn 2
lenner /ˈlɛnː.ɛr/ gourel (liester lennerioù)
- (Stlenneg) Ardivink a dalvez da lenn roadennoù diwar ur skor ha d'o lakaat en urzhiataerez.
- (Stlenneg) Meziant a ra al labour-se.
Deveradoù
Troidigezhioù
Furm verb
lenner /ˈlɛnː.ɛr/