lec'h
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
(Adkaset eus lec’h)
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)
Anv-kadarn 1
lec'h /ˈlɛx/ gourel (liester : lec'hioù)
- Lodenn resis eus an egor, eus un dra pe eus ur c'horf.
-
- A-raok lammet, gouez e pe lec'h En aon da derriñ penn pe vrec'h.[2]
-
Gerioù kevrennek
Deveradoù
Troidigezhioù
|
Anv-kadarn 2
lec'h /ˈlɛx/ pe /ˈleːx/ benel (liester : lec'hi, lec'hioù)
Troidigezhioù
roc'h pe maen plat
meurvaen
Stummoù rannyezhel
- lia
- liac’h
- lia-vaen
Anv-kadarn 3
lec'h /ˈlɛx/ pe /ˈleːx/ hollek benel
- (Medisinerezh) Kleñved grevus ar re yaouank (magadell, bugel yaouank, loen yaouank) a vez aroueziet dreist-holl gant distummadur al livenn-gein hag ar pep brasañ eus an eskern, gant kenvelloù koeñvet, torradurioù, kigennoù izil, da heul ur skorted a galsifiadur eus an eskern hag eus ar migornoù deuet dre ziouer a galsiom, a fosfor ha/pe a vitaminoù D (avitaminoz D).
Troidigezhioù
|
Daveoù
Roll an daveoù :
- [2] : Yann-Vari Perrot, An aotrou Kerlaban, p. 34.