laou
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- (1499) Louēn er C'hatolikon[1]. Eus ar ger henvrezhonek leu-, kar d'ar gerioù llau e kembraeg ha low e kerneveureg, dezho ar memes ster. Deuet holl eus ur ger keltiek *low-es- a adkaver e bennrann e germaneg, er ger hensaoznek lū-s en deus roet louse e saozneg, hag er ger henuhelalamanek lū-s en deus roet Laus en alamaneg[2].
Anv-kadarn
laou /ˈlɔw/ strollder (liester laouenn)
- (Loenoniezh) Amprevaned a vev e blev an dud, hag a ra vioù anvet nez; arouez ar baourentez (kentoc'h eget hini al loustoni); alies e vez tostaet laou ha c'hwen
- Kourailhoù laou ha teodoù c'hwen. — (Fañch an Uhel, Soniou Breiz-Izel 2, Pariz, 1891, 1971, p. 2.)
- Ar grib, lakaet da dremen dre ar blev, a zastume al laou hag o lakae da gouezhañ en asied. — (Goulven Jacq, Pinvidigezh ar paour, Al Liamm, 1977, p. 44.)
- Pa veze kavet ul laouenn ruz e veze lavaret : « Ur bloaz all da vevañ ». — (Goulven Jacq, Pinvidigezh ar paour, Al Liamm, 1977, p. 45.)
Deveradoù
Troioù-lavar
- broc'hañ laou
- chom d'ober laou
- fritañ laou
- fritañ laou ar garantez war billig ar baourentez
- hejañ e laou da unan bennak
- klask laou
- klask laou e lec'h ma ne vez ket nez
- lazhañ laou evit gwezhañ o c'hroc'hen
- spazhañ laou
Krennlavaroù
- Laou zo nobl, c’hwen n’int ket.
- Da bep hini yec'hed
C'hwen en e c'holc'hed
Ha laou en e roched.
Troidigezhioù
Gwelet ivez
- Ar pennad « laou » e-barzh Wikipedia

Daveoù
Roll an daveoù :