kraou

Brezhoneg

Etimologiezh

(Anv-kadarn) Meneget er C'hatolikon (crou).

Da geñveriañ gant ar gerioù crau en kembraeg, crow en kerneveureg, cró en iwerzhoneg.

(Furm verb) Savet diwar « kraou- », pennrann ar verb « kraouiañ », hep dibenn-ger.

Anv-kadarn

kraou /ˈkrɔw/ gourel (liester krevier)

1. Ti ma roer goudor ha boued d'ar chatal (saout, moc'h, deñved, mirc'hi).
   • Goulenn pemp milion evit ar c’hraou-se ! — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 3, p. 38, 248.)
2. Savadur bihan a skeudenn kraou ar Mabig Jezuz hag ar C'hinivelezh.

Gerioù heñvelster

• marchosi
• staol

Deveradoù

• kraouenn
• kraouiad
• kraouiañ

Troidigezhioù

galleg : crèche (fr) , étable (fr) saozneg : crib (en) , cowshed (en)

Furm verb

kraou /ˈkrɔwj/

1. Furm ar verb kraouiañ e trede gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ.
2. Furm ar verb kraouiañ en eil gour unan an doare-gourc'hemenn.