kozhañ
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
Verb
kozhañ /ˈkoː.zã/ verb gwan (displegadur)
- Mont da gozh.
- Pa gozher e teu ar gwad da zivalavaat. — (TBP.)
- Pegen kerse gant un den kozhañ ivez ! — (TBP.)
- Koshaat a reomp holl, kozhañ avat, marteze ne refomp ket.
- [...] e gerent ivez. Chom a c'hellont da gozhañ en o zi, er gêr. — (Tad Medar, An tri aotrou, Brest, 1981, p. 21.)
Troidigezhioù
|