koan
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Amprestet digant al latin (cena).
- Meneget er C'hatolikon (coan).
- Da geñveriañ gant ar gerioù cwyn en kembraeg, koen, kynyow en kerneveureg.
Anv-kadarn
koan /ˈkwãːn/ benel, liester koanioù
- Pred boued a gemerer diouzh an noz. Peurvuiañ ne vez ket a c'her-mell dirak ar ger koan.
- N'am eus ket a naon d'am c'hoan. TBP
- Un noz, goude koan, e oant chomet da dommañ e-tal an tan. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl 3, Al Liamm, 1988, p. 123.)
- Gant ar ger-mell:
- Ar goan-mañ, ar goan-se
- Ur goan vat
- Hola! gwreg, mat a't eus graet oc'h aozañ din ur goan vat ... , — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl 3, Al Liamm, 1988, p. 194.)
- Relijion : koan diwezhañ Jezuz-Krist.
- <skouer>.
- da goan
- Troioù lavar:
- Debret eo koan!. Re ziwezhat eo evit ober un dra bennak.