kleven

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar klev-, pennrann ar verb klevet, hag an dibenn-ger -en

Open book 01.svg Furm verb

kleven /ˈkleːvɛn/ /ˈklewɛn/

  1. Furm ar verb klevet e kentañ gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ
Dre ma 'z aen gant va hent e kleven en-dro din, en tiez hent-houarn hag e pep kombod an trenioù, va c'henveajourien o trailhañ rusianeg : [...]. — (Jarl Priel, Amañ hag Ahont, Al Liamm, 1957, p. 11.)
En deiz all e kleven unan o krial forzh e vuhez ouzh-krec'h du-mañ. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 164.)

Troidigezhioù