kevan
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Diouzh ar c'hrennvrezhoneg coffan. Kar d'ar c'hembraeg cyfan.
Anv-gwan
kevan
- A denn d'an holl, d'un hollad elfennoù.
- <skouer>.
- Klok, na vank netra, elfenn ebet dezhañ.
- <skouer>.