kened

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

WikiLettreMini.svg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Open book 01.svg Anv-kadarn

kened /ˈkẽːnɛt/ benel

  1. Perzh ar pezh a zo brav da welout
    • A-dreñv ur vorenn c'hlas ha tanav, er pellder, emañ maezioù Kernev, ur gened sellout ouro, hag ar Menezioù Du, anvet ker mat all. — (Yeun ar Gow, E Skeud Tour Bras Sant Jermen, 1955, eil emb. Al Liamm, 1978, p. 15.)
    • ..., koll a ra atav un dra un tamm mat eus e gened pa teu da vezañ dizimplij : ... — (Pêr Denez, Glas evel daoulagad c'hlas na oant ket ma re, Al Liamm, 1979, p. 19.)
    • Da gaeraat he c'hened, an abardaez-se, n'he doa Palmira netra nemet teir jenoflenn ruz war he c'halon. — (Youenn Drezen, Sizhun ar Breur Arturo, Al Liamm, 1971, p. 39.)
    • Tud ar gêr-se a oa kaer, ha ne oa nemet kened tro-war-dro dezho : en o dilhad, en o ziez, en o liorzhoù. — (Roparz Hemon, Mari Vorgan, Al Liamm, 1962, eil emb. 1975, p. 84.)
    • Dre gement-ma ar verc'h yaouank a ziskoueze he devoa kalon vad kement ha ma oa kaer he gened. — (Gabriel Milin, Gwechall-goz e oa…, Kemper, 1924, p. 14.)
    • ..., hag er parrezioù, gwragez pinvidik-mor, met kollet ganto kened ha dudi, en desped d'al leve. — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 32.)

Gerioù heñvelster

Deveradoù

Krennlavaroù

  • N'eo ket gant kened na koantiri
    E vez lakaet ar gaoter da virviñ

Troidigezhioù