kened
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
| Sellet e vez ouzh ar bajenn pe ar gevrenn-mañ evel un divraz da glokaat e brezhoneg. Mar gouezit tra pe dra diwar-benn danvez ar pennad e c'hellit lakaat ho kouiziegezh da dalvezout dre gemmañ ar bajenn-mañ diouzhtu goude klikañ war al liamm « kemmañ ». |
Etimologiezh
- → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)
Anv-kadarn
kened /ˈkẽːnɛt/ benel
- Perzh ar pezh a zo brav da welout
- A-dreñv ur vorenn c'hlas ha tanav, er pellder, emañ maezioù Kernev, ur gened sellout ouro, hag ar Menezioù Du, anvet ker mat all. — (Yeun ar Gow, E Skeud Tour Bras Sant Jermen, 1955, eil emb. Al Liamm, 1978, p. 15.)
- ..., koll a ra atav un dra un tamm mat eus e gened pa teu da vezañ dizimplij : ... — (Pêr Denez, Glas evel daoulagad c'hlas na oant ket ma re, Al Liamm, 1979, p. 19.)
- Da gaeraat he c'hened, an abardaez-se, n'he doa Palmira netra nemet teir jenoflenn ruz war he c'halon. — (Youenn Drezen, Sizhun ar Breur Arturo, Al Liamm, 1971, p. 39.)
- Tud ar gêr-se a oa kaer, ha ne oa nemet kened tro-war-dro dezho : en o dilhad, en o ziez, en o liorzhoù. — (Roparz Hemon, Mari Vorgan, Al Liamm, 1962, eil emb. 1975, p. 84.)
- Dre gement-ma ar verc'h yaouank a ziskoueze he devoa kalon vad kement ha ma oa kaer he gened. — (Gabriel Milin, Gwechall-goz e oa…, Kemper, 1924, p. 14.)
- ..., hag er parrezioù, gwragez pinvidik-mor, met kollet ganto kened ha dudi, en desped d'al leve. — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 32.)
Gerioù heñvelster
Deveradoù
Krennlavaroù
- N'eo ket gant kened na koantiri
E vez lakaet ar gaoter da virviñ