kavi
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
Furm verb
kavi /ˈkɑːvi/
- Furm ar verb kavout en eil gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ
- - [...] ; gra ar pez a gavi gwella e-kenver an dra-ze ; [...]. — (Gabriel Milin, Gwechall-goz e oa…, Kemper, 1924, p. 7.)
- « Ha kredi a ri ar pez a glevi gant kement klufan a gavi ? [...]. » — (Yann ar Floc'h, KOÑCHENNOU Eus BRO ar STER AON, Kemper, 1950, p. 34.)
- - Berr e kavi da amzer. Selaou du-hont... — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 32.)
