kaner
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- (Anv-kadarn) Savet diwar « lip- », pennrann ar verb « kanañ », hag al lostger « -er ».
- (Furm verb) Savet diwar « lip- », pennrann ar verb « kanañ », hag an dibenn-ger « -er ».
Anv-kadarn
| Unander | Liester | |
|---|---|---|
| Gourel | kaner /ˈkãː.nɛr/ |
kanerien /kã.ˈnɛr.jɛn/ |
| Benel | kanerez /kã.ˈneː.res/ |
kanerezed /kã.ne.ˈreː.zet/ |
kaner /ˈkãː.nɛr/ gourel (liester : kanerien)
- Den a zo o kanañ.
- Den e vicher kanañ.
- Implijet a-wezhioù evit an evned.
- Hag an deiz a-raok, en doa plantet tro e gouzoug kilhog ar miliner, ar gwellañ kaner er barrez. — (Jakez Riou, Troioù-Kamm Alanig al Louarn, Gwalarn niv. 89, Ebrel 1936, p. 34.)
Troidigezhioù
|
Furm verb
kaner /ˈkãː.nɛr/