intañv
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Eus ar ger krennvrezhonek eintaff, kar d'ar ger heniwerzhonek ein-tam, « paotr yaouank kozh », a vefe deuet eus ur ger keltiek *oino-tamo « e-unan-penn », derez-uhelañ *oino-, « unan, e-unan ». Sellet ouzh un, unan, itron...[1]
Anv-kadarn
intañv /ˈĩn.tãw/ (liester : intañvien, intañved)
Deveradoù
Troidigezhioù
Daveoù
Roll an daveoù :
- [1] : Lexique Étymologique des termes les plus usuels du Breton Moderne
- [2] : Al labousig er c'hoad, in Sonioù-pobl, dastumet gant Fañch Dano (1968)
- [3] : Merc'hejoù Lokenole, in Kanaouennou Breiz-Vihan, H. Laterre (Bodlan) ha F.Gourvil (Barr-Ilio) (1911)