houarn
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- (1499)[1] Eus ar c'hrennvrezhoneg houarn[2], a zeu d'e dro eus an henvrezhoneg hoiarn[3], da geñveriañ gant ar c'herneveureg hoern, ar c'hembraeg haearn, an heniwerzhoneg iarn, an iwerzhoneg iarann, ar skoseg iarunn, memes ster, hag ar galianeg *isarnon e-barzh Isarno-dorī « an Dorioù houarn » hag anvioù-lec'h all. Dont a rafent holl eus ur ger keltiek *eis-arno-, anv-gwan materi deveret eus an indezeuropeg *ais- « arem, houarn », en deus roet ar sañskriteg अयस् (ayas), al latin aes, hag all.
- Notenn : Ar ger germanek *eisarn (en deus roet ar saozneg iron hag an alamaneg Eisen) a zo bet amprestet war-eeun digant ar c'heltieg kozh-kozh.[4]
Anv-kadarn 1
houarn /ˈhuː.arn/ gourel digemm
- (kimiezh) Elfenn gimiek, 26 he niverenn atomek hag Fe hec'h arouez, a zo unan eus ar metaloù trañzitadur.
- Un dour houarn ennañ.
- (kimiezh) Metal pur an elfenn-se, gwenn-gris, stirus ha mezell.
- Un oksidadur gorrek eus an houarn eo ar mergl.[5]
Gerioù kevrennek
Deveradoù
Troioù-lavar
Troidigezhioù
Anv-kadarn 2
houarn /ˈhuː.arn/ gourel (liester hern)
- → Termenadur da glokaat (Ouzhpennañ)
Daveoù
Roll an daveoù :
- [1] : GIAB, Geriadur istorel ar brezhoneg
- [2] : CATH, Ar c'hCatholicon
- [3] : LEBM, Lexique Étymologique des termes les plus usuels du Breton Moderne
- [4] : DVBR, Dictionnaire du vieux breton
- [5] : Geriadur ar skiantoù rik, Kreizenn ar geriaouiñ (lennet d'an 11 Du 2007) → mont da welet an oberenn-se

