hogen
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
| Sellet e vez ouzh ar bajenn pe ar gevrenn-mañ evel un divraz da glokaat e brezhoneg. Mar gouezit tra pe dra diwar-benn danvez ar pennad e c'hellit lakaat ho kouiziegezh da dalvezout dre gemmañ ar bajenn-mañ diouzhtu goude klikañ war al liamm « kemmañ ». |
Etimologiezh
- → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)
Stagell genurzhiañ
hogen /ˈhoːɡɛn/
- → Termenadur da glokaat (Ouzhpennañ)
- Hogen n'em eus bet klevet anv ebet morse eus e wreg ha n'ouzon ket, kennebeut, hag-eñ en devoe bugale all ouzhpenn ar mab a gomzin anezhañ pelloc'hik. — (Yeun ar Gow, E Skeud Tour Bras Sant Jermen, 1955, eil emb. Al Liamm, 1978, p. 7.)
- ... : hogen, al lezennoù-se a yoa a-enep lezenn Doue, a-enep lezenn an Iliz, ha zoken a-enep lealded lezennoù ar bed. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 11.)
- Hogen, ar paotr kozh a deuas da gaout e-giz mezh o tougen un hevelep berniad reun. — (Ivon Krog, Eur Zac’had Marvailhou, Kemper, 1924, p. 34.)
- Hogen d'an ampoent e chome e bourk Kleder ur barver, ul labous a varver. — (Ivon Krog, Eur Zac’had Marvailhou, Kemper, 1924, p. 35.)