hag-eñ

Gwelet ivez : hag eñ

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet diwar « hag » hag « eñ ».

Stagell isurzhiañ

hag-eñ /a.ˈɡẽ(w)/

1. Stagell isurzhiañ implijet evit degas un goulenn dieeun goude ur verb.
   • N'ouzon ket hag-eñ ez eus un den ken a-feson hag eñ amañ. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 3, p. 244.)
   • ... e-pad ma ra an hini kozh un dro ziwezhañ war e zalc'h, da welet hag-eñ emañ an holl draoù rik. — (Pêr-Jakez Heliaz, Divizou eun amzer gollet, Emgleo Breiz, 1966, p. 13.)

Troidigezhioù

alamaneg : ob (de) arabeg : إذا (ar) (idhâ), لو (ar) (lao) esperanteg : ĉu (eo) finneg : -ko (fi) , -kö (fi)

galleg : si (fr) italianeg : se (it) nederlandeg : of (nl) saozneg : if (en) , whether (en) svedeg : om (sv) , huruvida (sv)

Rannig

hag-eñ /a.ˈɡẽ(w)/

1. Rannig goulenn a dalvez da sevel goulennoù eeun.
   • Paotrig, paotrig an douar nevez, Hag-eñ eo brav bezañ aze ? — (Paotrig an douar nevez, e-barzh Sonioù-pobl, dastumet gant Fañch Danno, 1969.)
2. Rannig goulenn a dalvez da sevel goulennoù dieeun.

Gerioù heñvelster

• daoust hag-eñ (1)

Notenn

• Implijet e vez dirak ur verb degaset gant ar rannig verb « e ».

Gwelet ivez

• daoust hag-eñ